
به گزارش خبرنگار فارس از جنوب استان تهران، پس از گذشت روزهای اندکی از آغاز اکران نوروزی فیلم «خشم و هیاهو» به نویسندگی و کارگردانی «هومن سیدی»، حمید رضا کاظمیپور، منتقد تئاتر، سینما و تلویزیون، در گفتوگو با خبرنگار فارس در جنوب استان تهران، به نقد و بررسی این اثر پرداخت.
تیتراژ خوب و حساب شده «خشم و هیاهو»، نوید دیدن یک اثر خوب را به مخاطب میدهد
کاظمیپور با اشاره به اینکه در داستان این اثر، «تینا» همسر «خسرو پارسا» خواننده معروف پاپ بعد از اینکه از رابطه پنهانی همسرش با دختر دانشجویی مطلع میشود به دلیل بحران شدید روحی تصادف کرده و دچار قطع نخاع میشود، اما ماجرا به اینجا ختم نشده و قتل «تینا» در ادامه فیلم مخاطب را با چالشهای جدیدی روبهرو میسازد، گفت: فیلم با نوشته «این داستان واقعی نیست» و با یک تیتراژ بسیار خوب و حساب شده، نوید دیدن یک اثر خوب را به مخاطب میدهد.
وی با تاکید بر این امر که هرچند که هرچه داستان فیلم به جلوتر میرود کاملاً پرونده قتل همسر فوتبالیست مشهور ایران و معشوقه وی، برای مخاطب در ذهن تداعی میشود، ادامه داد: البته این را هم به خوبی در مییابیم که نوشتن جمله ابتدایی در تیتراژ فیلم نه تنها بیاحترامی به شعور مخاطب نیست بلکه شاید حفظ حریم اشخاص میباشد که کار درستی است که هومن سیدی انجام داده است.
کاظمیپور، رابطههای پنهانی، عشقهای مثلثی، خیانت و جنایت را از مواردی دانست که در این سالها دستمایه بسیاری از فیلمنامههای سینمای ایران قرار گرفته است و مخاطب علاقهمند خود را نیز بههمراه دارد و در این راستا خاطر نشان کرد: آنچه که در «خشم و هیاهو» با آن روبهرو هستیم دغدغههای روحی، روانی و بحرانهای مسائل اجتماعی است که هومن سیدی در آثار قبلی خود نیز نشان داده است که علاقهمندی ویژهای به آن دارد و پرداختن در این حوزه را به نوعی در فیلمهایش انتخاب کرده است.
کارگردان «خشم و هیاهو» تعمداً فضای نیمه دوم فیلم را کاملاً سرد و تا اندازهای تلخ و سیاه جلوه میدهد
این منتقد تئاتر، سینما و تلویزیون، در بخش دیگری از این گفتوگو، با اشاره به اینکه اگر بخواهد کاملتر از «خشم و هیاهو» سخن بگوید فیلمی دو پاره است که سیدی با تغیر رنگی نیز که در نیمه دوم فیلم ایجاد میکند، تصریح کرد: کارگردان این اثر تعمداً فضای نیمه دوم فیلم را کاملاً سرد و تا اندازهای تلخ و سیاه جلوه میدهد، اما باید اذعان داشت که این دو پارگی کاملاً به کلیت فیلم ضربه جدی وارد کرده است.
وی در ادامه، با اشاره به اینکه مخاطب در آغاز با فیلمی پر کنش، جذاب و خوش ریتم و آب و رنگ روبهرو است اما هرچه که پیش میرود انگار فیلم نیز دچار توقف شده و به جای اینکه در مخاطب تعلیق ایجاد کند، بیان داشت: «خشم و هیاهو» در لحظاتی کسالتآور میشود و این شاید مهمترین عاملی است که «خشم و هیاهو» را از اثری یک دست خارج کرده و به خوش ساختی ابتدای فیلم نیز آسیب وارد میکند.
سیدی در جمع کردن فیلم خود در نیمه دوم، چندان موفق عمل نکرده است
کاظمیپور گفت: هرچند که سیدی در نیمه دوم فیلم به ویژه در صحنههای روایت قتل نگاهی کاملاً هنرمندانه داشته و از نشان دادن صحنههای جنایت به شکل فجیع و خشونتبار آن خودداری کرده یا در صحنه اعدام از زاویهای نمادین و حتی شاعرانه لحظات درخشانی را در کار خود خلق کرده است، اما با این حال چندان در جمع کردن فیلم خود در نیمه دوم موفق نیست چرا که فقط تک لحظههایی تاثیرگذار مثل آن چه که اشاره شد، در فیلم شکل میگیرد و بقیه لحظات از انرژی لازم برای همراهی مخاطب برخودار نیست به ویژه این عدم توانمندی را میتوان در سکانس دادگاه اشاره کرد که به جای آن که از مهیجترین و تاثیرگذار ترین سکانسهای فیلم از آب در آید گاهی خستهکننده نیز میشود و اصلا مخاطب خود را تحت تاثیر لازم قرار نمیدهد.
«خشم و هیاهو» فیلم خوبی است که میتوانست بهتر از این هم باشد
وی در ادامه ضمن تاکید بر این امر که البته این نکته را نیز نباید فراموش کرد که انگار صحنههای نمایش دادگاهی در هیچ فیلمی در سینمای ایران قرار نیست به خوبی از آب در آید و این ضعف، در کل فیلمهای این دست سینمای ایران کاملاً مشهود است، افزود: در مجموع باید گفت «خشم و هیاهو» فیلم خوبی است که میتوانست بهتر از این هم باشد و ظرفیت تبدیل شدن به اثری یکدست و کاملاً تاثیرگذار در حوزه سینمای اجتماعی یا حتی جنایی را داشت.
این منتقد تئاتر، سینما و تلویزیون، خاطر نشان کرد: فیلمبرداری بسیار خوب پیمان شادمانفر در ترکیببندی و چیدمان درست قاب تصویر خود لحظات ماندگاری را در فیلم خلق کرده است و بازی خوب نوید محمدزاده و طناز طباطبایی تماشای این فیلم را قطعاً برای مخاطب دلچسبتر خواهد کرد.
به گزارش فارس، این فیلم در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر برنده جایزه بهترین فیلمبرداری شد. هومن سیدی هم برای کارگردانی خشم و هیاهو جایزه ویژه هیئت داوران را از آن خود کرد. فیلم خشم و هیاهو از تاریخ 26 اسفند 1394 در سینماهای ایران اکران شده ست.
انتهای پیام/2462/ر40/
http://fna.ir/6H5MW5
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان