هدیه ثارالله به آیتالله طبع شعر بود

به گزارش خبرگزاری فارس از قم، سخن از آیتالله سید علی علوی است که در سال 1346 هجری قمری و در کاظمین به دنیا آمد. او در همان دوران نوزادی، به بیماری بسیار سختی مبتلا شد، به گونهای که در آستانه مرگ قرار گرفت اما به برکت مجالس ذکر اهل بیت علیهم السلام، شفا یافت.

سیدعلی خواندن و نوشتن را در کودکی و از یک روحانی در صحن آستان مقدس امامین کاظم و جواد (ع) فرا گرفت و ضمن تحصیل، کار هم میکرد تا مخارج روزانهاش را کسب کند.

چند سال بعد او برای آموختن دروس حوزوی به نجف عزیمت کرد و پس از گذراندن دروس مقدماتی حوزه، به محضر آیتالله سید محسن حکیم شتافت و از ایشان کسب فیض کرد. او همچنین در نجف از درس سایر بزرگان و از جمله حضرات آیات شیخ محیالدین مامقانی، سید شهابالدین مرعشی نجفی و سید محمدرضا گلپایگانی بهرهها گرفت و پس از آن بود که به عنوان وکیل و نماینده آیتالله حکیم به بغداد رفت و به اقامه نماز جماعت، تدریس، تربیت طلاب و تالیف آثار ادامه داد.

آیتالله سیدعلی علوی همچنین در این مدت سفرهای متعددی به تبلیغ رفت و با علمای مختلف فرق اسلامی به بحث و مناظره پرداخت و ندای حق شیعه را به گوش بسیاری از علما و فضلای غیرشیعه رساند.

یکی از نقاط عطف زندگی این عالم عالیمقام، مبارزه با دولتهای ظالم عراق بود؛ از جمله ایشان در یکی از سخنرانیهای آتشین خود، دولت کودتایی وقت عراق را آماج حمله و انتقاد قرار داد و همین موجب شد تا شعله قیام نزد مردم کاظمین و شهرهای اطراف، جرقه بزند. این بود که دولت وقت ایشان را دستگیر و به اعدام محکوم کرد؛ اما با تهدید آیتالله حکیم، دولت از انجام حکم اعدام عقبنشینی کرد.

مبارزه آیتالله علوی اما با دولتهای ستمگر عراق ادامه یافت و حتی نیروهای نفوذی دولت چند بار تصمیم گرفتند تا ایشان را مسموم کنند که البته موفق نشدند.

نوبت به حکومت صدام معدوم که رسید، آیتالله سیدعلی علوی در سال 1391 هجری قمری به ایران تبعید شد و در قم سکنی گزید.

ایشان در قم نیز به تدریس و تألیف و منبر و موعظه ادامه داد و همزمان نسبت به رفع حاجت از نیازمندان اقدام میفرمود.

او در ایران نیز مبارزات سیاسی خود را با رژیم ستمشاهی ادامه داد و به همراهی با نهضت انقلابی امام پرداخت تا جائیکه برخی از فرزندان ایشان چند بار به جرم اقدام علیه امنیت ملی، به ساواک احضار شدند و در نهایت، چهار تن از فرزندان آیتالله علوی در تصادفی مشکوک، به لقاءالله پیوستند که به گفته شاهدان، احتمالا این تصادف ساختگی از سوی ساواک برنامهریزی شده بود.

سرانجام این عالم مبارز در سن 56 سالگی و مانند چنین روزی در 28 شعبان، به دیدار حق شتافت و پس از اقامه نماز بر ایشان توسط استادش، آیت الله مرعشی نجفی، در مسجد علوی – که در 30 متری کیوانفر قم قرار دارد و توسط خود آیتالله علوی تاسیس شده است – به خاک سپرده شد.

از ایشان باقیات الصالحات فراوانی به جای مانده است که تاسیس مدارس، مساجد، حسینیهها، کتابخانهها و تاسیس هیأتهای مذهبی مختلف در شهرهای گوناگون از آن جمله است.

همچنین برخی از آثار قلمی و مکتوب ایشان مانند الکلمه الطیبه، العمل الجهادی، الاصول الثلاثه، محاضرات فی اصول الدین، منتخب حوادث الایام فی الاسلام و أختر لنفسک به زبان عربی بر جای مانده است.

ایشان همچنین آثاری مانند رستگاران و تربیت از منظر قرآن و سنت به زبان فارسی دارد.

آیتالله سید علی علوی، طبع شعری هم داشتهاند و اشعار ایشان در کتاب با عنوان «دیوان علوی» گردآوری شده است. ایشان خود در این باره میگوید:

«من در جوانی از اینکه در مجالس ذکر اهل بیت، شعرهای تکراری خوانده میشد، نگران بودم و در آن زمان شعرهای جدید برای اهل بیت، کمتر سروده میشد. شبی در عالم رویا به محضر امام حسین (ع) مشرف شدم و آن حضرت نگرانی مرا دیدند و فرمودند چه میخواهی؟ عرض کردم شعر... امام حسین(ع) آنگاه با دست مبارک، اشارهای به طاقچهای که در آنجا بود و تعدادی کتاب روی آن قرار داشت فرمودند و گفتند: آنجاست؛ برو و بردار. من از آن رویا، طبع شعری در خود یافتم و توفیق داشتم تا برای اهل بیت بسرایم.»

انتهای پیام/2258/ع30

http://fna.ir/XGTOPA