ترک تحصیل؛ زنگ خطری که شنیده نمیشود

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان نوشهر، انصراف دانشآموز از شرکت در ادامه فرآیند تعلیم و تربیت رسمی یا به عبارتی ترک تحصیل معضلی است خارج از قید زمان و مکان در سراسر جهان که معمولاً در جوامع در حال توسعه آسیبهای بیشتری را در ابعاد فردی و اجتماعی به همراه داشته و از این روی دارای نمود بیشتری است.

باید یادآور شد در یادداشت پیشرو مراد از ترک تحصیل، خروج فرد از فرآیند تعلیم و تربیت رسمی در مقاطع پایینتر از دیپلم است.

ترک تحصیل در ارتباط عمدهای با افت تحصیلی بوده و بهطور معمول ترک تحصیل بعد از افت تحصیلی رخ میدهد، از این روی این دو دارای علل و ریشههای مشترک هستند.

در بُعد فردی عواملی مانند ضعفهای جسمی و ذهنی که خود علاوه بر ضعفهای مادرزاد میتوانند معلول شیوه تربیت خانواده، بحرانهای روحی دانشآموز، بازی گوشی، نبود تمرکز و دیگر عوامل معمول باشند و عوامل معلول جابهجاییها از محله، شهر و حتی مدرسه مانند انزوا، طرد اجتماعی و ... در این اتفاق دخیل هستند.

در بُعد جمعی نیز که مربوط است به مدرسه و خانواده، عواملی مانند شیوه تدریس و برخورد با دانشآموز، شیوه ارزیابی دانشآموزان و در بُعدی وسیعتر نظام آموزشی و از نگاهی دیگر شرایط اقتصادی و فرهنگی خانواده که ممکن است معضلاتی چون کودکان کار، ازدواج کودکان و دیگر مسائل مشابه را رقم بزند عمده علل مشترک و ریشهای در مبحث افت و ترک تحصیل هستند، ضمن اینکه کمبود فضای آموزشی در روستاهای مازندران و عواقب منتج از آن را نیز باید به این فهرست افزود.

دانشآموزان ترکتحصیلکرده 50 درصد از بزهکاران زیر 18 سال در کشور را تشکیل میدهند.

همچنین حدود 80 درصد بزهکاران زیر 18 سال در استان مازندران، دانشآموزان ترکتحصیلکرده هستند.

بهعبارتی دیگر میتوان اینگونه اذعان داشت که دانشآموزان ترک تحصیل کرده نوعی طبقه اجتماعی غیررسمی را در جامعه دامن میزنند که بهدلیل ناهموار بودن مسیر رسیدن آنها به موفقیتهای اجتماعی، به بزه روی آورده و از این روی دانشآموزان ترک تحصیل کرده بهطور بالقوه بزهکار هستند و منطقی آن است که بهجای تمرکز بر مقابله با نوجوانان و جوانان مجرم به جرایمی مانند اعتیاد، دزدی، اوباشیگری و ... که از جرایم رایج استان مازندران نیز محسوب میشوند، بر روی عدم ترک تحصیل دانشآموزان متمرکز شد.

باید توجه داشت که به هر روی سیستم رایج نظام آموزشی کشور در 25 درصد موارد، تأمینکننده منافع ملی کشور نبوده و در عوض آموزش و پروراندن کودکان و نوجوانانی کارآمد، دقیقاً به نقطه مقابل یعنی ترک تحصیل دانشآموزان ختم میشود که با ملحوظ کردن این مسئله، نگرشی اصلاحی به آموزش و پرورش ضروری میکند.

انتهای پیام/86019/ن30